posted on 27 Jun 2009 22:34 by nyanta
หลังจากติดภารกิจการไปปฏิบัติหน้าที่อันหลากหลายเสียนาน วันนี้ก็มีเวลามาอัพบล๊อคเสียที
ช่วงนี้ยุ่งมากๆ และชีวิตก็ดูจะมีตารางคิวแน่นเอี๊ยดไปหมด ขนาดที่ว่าอยากจะดูหนัง ก็ยังต้องดูไปพร้อมๆ กับทำงานและตัดเล็บและเตรียมการสอน
พลอยทำให้คนรอบข้างอย่างคุณนกฮูกต้องมาทำงานไปกับเราด้วย ไม่ว่าจะทำหนังสือ เตรียมชีท เตรียมอุปกรณ์ หรือแม้แต่เขียนคอลัมน์ก็ยังต้องช่วยเขียนให้ (ดูที่บล๊อคเค้าได้ เรื่องไมเคิล แจ๊กสัน วันนี้)
สภาพร่างกายก็หลวมๆ ไม่ฟิต ไม่กระฉับกระเฉงเท่าไหร่
อยู่ดีๆ ก็น้ำหนักลดไปสี่กิโลโดยไม่ต้องพยายาม จะบอกว่า เป็นเพราะยาก็มีส่วน
ช่วงก่อนพี่สาวที่เป็นเภสัชเอายามาให้กิน บอกว่าทำให้ไม่หิว ไม่อยากอาหาร
แต่บางวันก็ไม่ได้กินยา แต่ก็ไม่หิวเหมือนกัน คล้ายๆ กับว่าเบื่ออาหารและขี้เกียจกิน และเรื่องของเรื่องก็คือไม่มีเวลาจะกินและจะนอน เพราะตื่นมาก็ต้องรีบไปทำงาน กลางวันก็ต้องรีบไปทำงาน เย็นกลับมาก็ต้องกลับมาทำงาน
และทุกวันนี้ก็กลายเป็นคนนอนน้อยไปโดยปริยาย ทั้งที่บางทีอยากจะตื่นสาย แต่มันก็ตื่นเอง เมื่อคือนอนตีสาม แต่แปดโมงเช้าก็ตื่นแล้ว ทำไมก็ไม่รุ
อยากจะกินข้าว แต่ก็ไม่หิว กินเยอะก็อึดอัด อากาศร้อน รีบ เหนื่อย ขี้เกียจ ก็ไม่กิน
คิวงานวันนี้ก็คือต้องเขียนและแปลงานหกหน้าให้กับหนังสือเล่มหนึ่ง
เขียนคอลัมน์ให้บริษัทตัวเอง
แปลงานที่ค้างมาเดือนกว่า เหลือสามหน้า
ตรวจข้อสอบนักเรียน
เตรียมการสอนคาบต่อไป
และทาสีเล็บใหม่ (สำคัญ)
ทั้งที่ทำงานก็เยอะ แต่ก็ไม่ยักจะรวยขึ้นแฮะ
ตอนนี้หลักๆ แล้วเป็นพนักงานให้สองบริษัทและสองมหาลัย
และก็ยังมีงานนอกงานในหลั่งไหลเข้ามาเป็นระยะ แต่พ่อกับแม่ก็ยังจะถามว่า รับอีกซักมหาลัยไหมลูก
การเป็นอาจารย์พิเศษนั้นไม่เลวร้ายเท่าเป็นคุณครูประถม (เหมือนที่เคยตกนรกมา)
อย่างน้อยก็ไม่ต้องอยู่ประจำ นั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ไม่กดดัน
และลูกศิษย์ก็น่ารัก เชื่อฟัง นิสัยดี ไม่เลวชาติเหมือนเด็กป.4 ป.5 บางโรงเรียน
อาจารย์แก่ๆ ก็ไม่ตั้งแ่ง่นินทา หรือนินทาแล้วแต่เราไม่ได้ยิน? แต่ก็ช่างมันเถอะ มีคนนินทาแปลว่ามีคนสนใจ ดีกว่าไม่มีใครมอง
ปัญหาในการสอนก็คือ เราสอนไม่เป็น เพราะไม่ได้เรียนครูมา จึงพูดไปอย่างที่ตัวเองเข้าใจ แต่ปรากฏว่าเด็กไม่เข้าใจ (ฮาๆ) ก็นะ...สู้ๆ นะนักเรียน พยายามเข้าใจครูหน่อย
บางทีคิดว่า ง่ายมาก ก็ไปแบบซิ่ง ผลคือนั่งอ้าปากหวอ อ่าว ตามไม่ทันเหรอ? เอาใหม่ก็ได้
และปัญหาอีกอย่างคือ ข้าพเจ้าไม่ได้เรียนแกรมม่าเป็นภาษาไทย หรือถึงเคยเรียนมันก็นานมาแล้ว
เปล่า ไม่ได้จบนอก แต่ที่คณะไม่ได้สอนแกรมม่า (จริงๆ นะ ไม่มีวิชานี้หรอก ทุกคนต้องรู้อยู่แล้วสิ ไม่งั้นจะสะแหลนแป๋นมาเรียนได้ไง จริงป่าว) ส่วนไอ่ไวยกรณ์(นี่คือคำเรียกแกรมม่าภาษาไทย ที่ก็เพิ่งนึกออก)ที่มันมีชื่อเรียกและคำอธิบายอย่างนั้นอย่างนี้ แบบที่เคยอ่านในหนังสือกวดวิชาตอนประถมหรือม.ต้น มันก็เข้าหม้อไปหมดแล้ว
...ผลคือ ตอนไปสอน เราไม่รู้ว่า conjunction preposition compound sentence complex sentence ภาษาไทยเรียกว่าอิหยัง และเราก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง (แงๆ)
เราจำบ่อได้ว่าระหว่างคำว่า I me my mine มันมีชื่อเรียกแต่ละหมวดว่าอะไร รู้ว่ามันใช้ยังไง แต่มันเรียกว่าอาไรหว่า???
อาทิตย์ที่แล้วสอนแกรมม่าผิดด้วยล่ะ แหม อายจัง แต่มันลืมไปแล้วนี่นา
แล้วสอนแปลเนี่ย มันสอนกันได้ง่ายๆ ที่ไหน ก็เหมือนสอนเขียนนั่นแหละ ของแบบนี้ไม่มีเทคนิคช่วยจำที่ท่องๆ แบบสอบเอนทรานซ์หรอกนะ
วันก่อน (วิชาอังกฤษพื้นฐานสำหรับนักศึกษาไม่ผ่านเกณฑ์) นักศึกษาคณะวิศวะถือ textbook มาหา แล้วถามว่า แปลให้หน่อยครับ
ไอ้หยา!!! ฉันไม่ได้เรียนกับพวกแกด้วยนะยะ จะไปรู้ได้ไง
หนังสือมันบอกว่า determine vector เราก็บอกว่าหาเวคเตอร์ไง (ในใจคิดว่า เวกเตอร์ แบบในไฟล์อิลลัสรึเปล่านะ?)
แล้วก็ถามมันว่าเวคเตอร์แปลว่าอะไร นักศึกษาก็บอกว่าแรงตึงแรงเฉื่อยอะไรไม่รู้ฟังไม่ทัน
เห็นมะ.....แล้วฉันจะไปตรัสรู้ได้ยังไงล่ะยะ
นักศึกษาคะ ต่อให้เป็นภาษาไทย ฉันก็อ่านไม่เข้าใจค่ะ (ก็ไม่ได้เรียนวิศวะนะโว้ย)
ดังนั้น ถึงนักศึกษาทุกคนบนโลกนี้
- ครู อาจารย์ ก็มีสิทธิ์ตอบผิดได้นะจ๊ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม
- ครู อาจารย์ ก็มีสิทธิ์สะกดผิดเหมือนกัน ไม่ได้กินดิคชันนารีเป็นอาหารนะจ๊ะ
- แกรมม่ามีไว้สอบ แต่นอกห้องเรียนเอามันโยนทิ้งไป
- ขยันก็ทำได้ ขี้เกียจก็ตัวใครตัวมัน ตกก็ไม่ได้ตกด้วย ผ่านก็ไม่ได้ผ่านด้วย
นั่นแหละ.........
ปิดท้ายก่อนจากกันวันนี้เพื่อให้เอนทรีนี้มีความเป็นนาร์เนียหน่อยๆ (สมกับชื่อ)
พอดีว่าอาชีพเสริมทำให้การแต่งตัวของเราต้องเปลี่ยนไป ต้องหาซื้อเสื้อผ้าใหม่มาประดับตู้
ทำให้ตู้เสื้อผ้าเดิมที่แม้แต่แมลงสาบยังไม่มีที่จะมุด ต้องแบกรับสภาพน่าสงสารกว่าเดิม
จะตัดใจเอาตัวไหนทิ้งก็ไม่ได้ แม้บางตัวจะใส่ไม่ได้แล้วก็ตาม (และตู้เสื้อผ้าก็บ่งบอกฐานะมาก ว่ายากดีมีจนเช่นไร ไม้แอ่นระแน้เชียว)
....หวังว่า ไม้ที่แขวน จะไม่หักในเร็ววัน เพราะอิฉันยังไม่มีเงินซื้อใหม่ (รอเงินเดือนครูออกก่อนนะจ๊ะ)
(ร้านนกฮูกก็รับออกแบบเด้อ)
