ニャン太の世界　NyanTa no Sekai

ขอแสดงความยินดีกับปรากฏการณ์ไดโนเสาร์คืนยุค

ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ไม่เคยเห็นรัฐอะไร จะล้าหลังขนาดนี้มาก่อน
จะว่าไปมันก็เรื่องเก่า ที่ก็ถกเถียง ต่อสู้กันมานานนมแล้วเหลือเกิน ไม่ว่าจะวงการภาพยนตร์หรือทีวี
ทุกครั้งที่ได้ยินได้ฟัง ใจมันก็เต้นตึกๆ ทั้งที่ก็ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเค้า
แต่ในฐานะพลเมืองของรัฐ ในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่พึงมีสิทธิ์มีเสียง มีสิทธิ์ว่าอยากจะคิด จะพูด จะทำอะไรก็ได้ แต่กำลังจะต้องย้อนกลับไปสู่ยุคที่คนถูกริดรอนสิทธิและเสรีภาพ ทำราวกับว่าคนทั้งประเทศอายุเท่ากันคือ ห้าขวบ เป็นเยาวชน คิดอะไรเองไม่เป็น สื่อเอาอะไรให้ดูก็จะต้องหลับหูหลับตาเชื่อ เห็นคนสูบบุหรี่แล้วจะต้องวิ่งไปซื้อทันที เห็นนมแล้วจะต้องอยากในเรื่องเพศ เห็นคนเสพยาแล้วจะต้องอยากยา....

โอย คนเรามันไม่ได้โง่หรือทึ่ม ไร้ซึ่งสามัญสำนึกกันขนาดนั้น
มนุษย์มีก้อนสมองที่ใหญ่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งมวล เราไม่ใช่ลิง ที่จะได้เห็นอะไรก็ทำตาม (แม้แต่ลิงมันก็ไม่ทำ)
หรือพวกคณะกรรมการทั้งหลายแหล่ เกิดมาจากลิง
ที่เป็นผู้เป็นคนมาได้นี่ด้วยพฤติกรรมเลียนแบบล้วนๆ การเติบใหญ่ในสังคม การศึกษา ประสบการณ์ในโลกกว้าง ไม่ได้สั่งได้สอนให้มีสามัญสำนึกหรือวิจารณญาณอะไรเองเลยกระมัง ถึงได้คิดว่ามนุษย์เรานี้เจออะไรก็จะเลียนแบบและถูกชักจูงได้ง่ายไปเสียหมด

เอ่อ..คือ...แสนจะไร้คำบรรยาย

พอดีตะกี้ได้ดูทีวี เรื่องจัดเรททีวี ก็ไอ้พวกตัว น ตัว ฉ อะไรนั่น
คาดว่า น. อาจย่อมาจาก เน่า รึเปล่า เห็นชอบจัดละครเป็น น.
หรือ ฉ. มาจากโฉดชั่ว เพราะในใจกรรมการพวกนี้คิดว่ารายการที่มีความรุนแรงหรือเรื่องเพศเป็นเรื่องต้องห้ามไปซะหมด
คุณพระเอ๊ยยยย......ฟังแล้วห่อเหี่ยวหัวใจ

วันก่อนอ่านมา ว่ากฏหมายเซนเซอร์อะไรเนี่ย ไม่ได้รับการ revise มาตั้งแต่ปีพระเจ้าเหา จำปีพ.ศ.ไม่ได้ ไม่ขึ้นต้นด้วยเลขสองก็เลขสาม แล้วนี่มันปีอะไรแล้วคะ พุทธศักราช 2550 คนเกิดแก่ตายดับไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ แต่วิธีการมองโลกของคนจำพวกหนึ่งยังไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

ถ้าให้พูดตรงๆ ฉันก็อยากจะถามว่า มันจะจัดเรตไปทำเพื่ออะไร? จัดแล้วเด็กมันเป็นคนดีขึ้นมั้ย? ตอนนี้บ้าบอถึงกับจะจัดเวลา ไอ้รายการ น. กับ ฉ. ก็กระเด็น โน่น ไปฉายหลังสี่ทุ่ม ละครแบบแรมพิศวาสก็ต้องฉายหลังสี่ทุ่ม แล้วมันจะจบกี่โมง เอ๊า แล้วถ้าฉันอยากดูชูรักชูรสนี่ยังไง ต้องรอถึงตีหนึ่งมั้ย

คนอายุยี่สิบกว่าๆ หรือแก่กว่านั้น ที่ทำมาหากินได้เองแล้ว จะเอาใคร จะเกิดอารมณ์ตอนไหน จะอยากตีหัวหมาด่าแม่เจ๊กตอนไหน แล้วจะทำไม ทำไมต้องมาโดนบังคับเหมือนเด็กประถม
นี่มันไม่ต่างกับโดนครูบังคับให้กินผัก
นี่มันเหมือนโดนพ่อแม่บังคับให้นอนก่อนสองทุ่ม
นี่มันริดรอนสิทธิส่วนบุคคลชัดๆ

อย่า อย่าคิดว่าการจัดเรตทีวีไม่กระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของคุณ
อย่าคิดว่า อ๋อ ถ้าไม่ดูทีวีก็จบ ชั้นไม่ใช่คนวงการนั้นมันก็จบ
ไม่เลย ... ถ้าวันนี้เค้าบังคับเราได้ แล้วถ้าอีกหน่อยมาระรานถึงการพูด การคิด หรือแม้แต่การพิมพ์อะไรในบล๊อคนี่ล่ะ ถ้าเค้ามาตรวจอายุคนเขียนบล๊อค จำกัดอายุคนเข้ามาอ่านล่ะ?
ซักวันภัยจะมาถึงตัว
นี่มันยังกะหนังสือเรื่อง 1984 กะBrave New World ชัดๆ
รัฐแบบ Distopia ที่เข้าควบคุมประชากรทุกอย่างนั้น เราไม่ต้องการกันหรอกนะ

รัฐบาลชุดก่อนจะโกงกินยังไงฉันไม่รู้ จะเอางบไปหมุนยังไงฉันไม่สน แต่อย่างน้อยก็มีอะไรที่เป็น concrete evidence ให้จับต้องได้ จะสนามบินกะหลั่ว สวนพฤกษศาสตร์ยักษ์มหึมา จะสะพาน ถนน โอท๊อบ เงินกู้หมู่บ้าน หรืออะไรก็ช่างแม่ง มันก็ยังเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แต่ตั้งแต่มีรัฐชุดนี้ ชุดที่คนพากันไชโยโห่ฮิ้ว เอาดอกกุหลาบไปมอบให้ทหารตอนวันปฏิวัติทำรัฐประหาร (หึ อยากจะหัวร่อใส่จริงๆ มาตอนนี้ก็ทำมาบ่นว่าไม่อยากได้ กบเลือกนายจริงๆ) ก็ดูเอาเถอะว่ามีวีรกรรมเจ๋งๆอะไรบ้าง
เริ่มตั้งแต่เป็นบ้ากับโลโก้ขวดเบียร์ในสื่อสิ่งพิมพ์ ยันไปถึงเรื่องระรานความบันเทิงถึงหน้าจอ
ถ้าจะให้ลุกลามไปถึงความฝันยามหลับนอนได้ ก็คงทำ

แม้แต่บอย ถกลเกียรติยังบอกว่า ในฐานะของคนที่เป็นพ่อ ก็ไม่อยากให้ลูกเกิดและเติบโตมาในสังคมแบบนี้
แม้แต่วิทวัสยังบอกว่า ทีวีไม่ใช่พ่อแม่ของคนทั้งประเทศ เด็กทุกคนมีพ่อมีแม่ ถ้าพ่อแม่มันไม่คิดจะดูแล ใครจะไปทำอะไรได้ (อันหลังนี่ฉันเติมเอง)

ฟังแล้วหงุดหงิดหัวใจไหมคะ
นี่ขนาดไม่ต้องนับกรณีแสงศตวรรษ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเคอร์ฟิวบ้าบอ
ฉันเห็นใจแทนคณะกรรมการเหล่านี้จริงๆ ที่ต้องดำรงชีวิตอยู่ในโลกที่หมุนเวียนเปลี่ยนไปเร็ว แล้วคงจะวิวัฒนาการตามไม่ทัน

เอาเถอะนะ อีกซักร้อย หรือสองร้อยปี
ลิง ก็จะค่อยๆ กลายเป็น คน

(ป.ล. การแสดงทรรศนะทางการเมืองในพื้นที่ส่วนตัวเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่ประชากรพึงกระทำได้)