Another blog of Nokhookteam

phewwww.......
(เป็นเสียงถอนหายใจค่ะ)

ผ่านพ้นกันไปได้ด้วยดี (หรือเปล่า) สำหรับงาน Twinmix Postcard Project เมื่อวันที่ 27 มกรา ที่ผ่านมานี้
ต้องขอบคุณเพื่อนพ้องน้องพี่ทุกคนที่ไป เพราะเรารู้สึกว่า ได้รับผลตอบรับดีเกินคาด (อิอิ)
บางคนบอกว่างานใหญ่กว่าที่คิด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดอกไม้สูง 2 เมตรหรือเปล่า (ยังกะจะเอาไปใช้งานไม้ดอกไม้ประดับแน่ะ)
หรือเพราะป้ายใหญ่ หรือเพราะลำโพงใหญ่
แต่ที่เราดีใจกว่านั้นคือ "ขอบคุณที่มา" ค่ะ

และนี่คือภาพบรรยากาศ นำมาให้ชมตามสัญญา
สปอนเซอร์รายใหญ่เดินชมผลงาน (ท่าทางสบายใจ)



ภาพบรรยากาศหน้างาน


17.00 น. ของวันที่ 26
ไปเตรียมสถานที่กันตั้งแต่เย็นวันที่ 26 ค่ะ อุปสรรคช่างมากมี เราปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชายหนุ่มฉกรรจ์ ไปขนเวที โต๊ะ เก้าอี้ เอามาจัดเตรียมกันตั้งแต่หัวค่ำ เสร็จแล้วก็เดินสายไฟ และเตรียมการอื่นๆ กันต่อ
ส่วนฉันมีหน้าที่เตรียมเอกสารอยู่บ้านและสกรีนเสื้อสำหรับขายวันพรุ่งนี้ ที่บูทนกฮูก (หลายท่านที่ซื้อเสื้อ เสื้ออาจจะลวกมือท่านจนพอง เพราะเราเพิ่งเผากันสดๆ เมื่อคืนก่อนนี่เอง)
ป.ล. สาเหตุที่สกรีนช้าเพราะเสื้อเปล่าจากโรงงานมา่ส่งช้า ทีมงานเปล่าอู้งานเน่อ

08.00 น. เช้าวันที่ 27 เหล่าชายฉกรรจ์ก็ไปรับโปรเจคเตอร์ และไปจัดการสถานที่กันต่อ คุณนกฮูกชายต้องขี่มอเตอร์ไซค์เป็นม้าเร็วไปมา ระหว่างบ้านกับที่จัดงาน เพราะมักเกิดการลืมของ ลืมโน่นลืมนี่กันทุกๆ หนึ่งชั่วโมง และมักคิดออกทีละอย่าง -*-
ฉันยัง still เตรียมเอกสาร (มันจะเอกสารอะไรเยอะนักหนาเนี่ย) อยู่ที่บ้าน ทั้งที่เตรียม press kit เอกสารลงทะเบียน เอกสารประมูลทุกอย่างพร้อมไว้ตั้งแต่ปีมะโว้ แต่พอมาถึงวันงาน ต้องรีบทำใบลงทะเบียนประมูล เพื่อกันคนประมูลมั่วแล้วไม่มาเอา แล้วต้องทำป้ายสำหรับยกประมูลอีก แล้วก็ยังมีป้ายติดบอร์ดแสดงงาน และอื่นๆ ที่ถึงเราจะเตรียมพร้อมแค่ไหน แต่เราก็จะคิดไม่ออกว่าขาดอะไร จนกว่าจะถึงเวลาที่จะต้องใช้มันจริงๆ ของแบบนี้ไม่เจอหน้างานคิดไม่ออกจริงๆ ค่ะ (ฉุกละหุกมาก)

ผลงานที่ส่งมาทุกชิ้น เราก็เอามาโชว์นะ เห็นกันหรือเปล่า?????

เวลา 13.00 น. คุณนกฮูกชายทราบข่าวร้าย นั่นคือ ลมพัด ทำให้งานล้ม ผลคือกรอบรูปแตกไป สองหรือสามชิ้น ต้องรีบเอาไปซ่อมเป็นการด่วน เสียเงินไป 980 บาท


ดิฉันเดินตรวจดูความเรียบร้อยค่ะ (จริงๆคือเดินเล่น อิอิ)

เวลา 15.00 น. ต้องขนของที่เหลือไปที่งาน เพราะถ้าช้ากว่านี้รถยนต์จะเข้าไปไม่ได้ คิดไว้ว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาแต่งหน้า แต่งตัวใหม่ก็ได้ แต่พอไปถึงที่งานแล้วก็วุ่นๆ ยุ่งๆ สุดท้ายฉันก็มีสภาพอย่างที่เห็น ไม่มีแม้แต่เวลาจะกินข้าวเย็น แล้วเราก็พบว่าเรายังคง still ลืมของกันอยู่ไม่เว้นชั่วโมง ไม่ว่าจะลืมตุ๊ดตู่สำหรับเจาะรู ลืมอุปกรณ์สำนักงานที่ต้องใช้ หาน้ำเปล่าสำหรับกินไม่เจอ ลืมเอาโปสการ์ดบัตรเชิญที่เหลือมาแจกในงาน ลืมโปสการ์ดแจกสื่อ ลืม ๆๆๆ และ ลืม มิหนำซ้ำ บัตร staff กับ artist ไม่เพียงพอ น่าแปลกยิ่งนัก เพราะคิดว่าก็อัดมาตั้งเยอะ ก็ต้องแก้สถานการณ์ไปก่อน ให้ยืมบัตรกันมารับเบียร์ (เพราะทีมงานดื่มฟรีตลอดงาน) ผลสุดท้าย เมื่อคืนก่อนนี้ ฉันไปเจอบัตรแบบใหม่ซิง ไม่มีร่องรอยการมัดเชือก นอนสงบอยู่ในถุง....... มันน่าโมโหจริงๆ ใครเอามาซ่อนไว้นะ ฮึ่มๆ (ตัวเองหรือเปล่า?)

ทีมงานเตรียมความพร้อม

เวลา 17.30 น. สถานี่เริ่มพร้อม แต่บูทขายของยังว่าง เนื่องจากคนที่จะมา แคนเซิลกระทันหันเพราะอาหารเป็นพิษ ตายห่าแล้ว โต๊ะว่างคงจะไม่งาม ทีมงานจึงต้องรีบโทรไปอัญเชิญคนมาขายโดยด่วน คนที่ช่วยชีวิตเราไว้ได้คืออุ๋ม ที่ทีแรกบอกจะไม่มาแล้วแต่ก็ยังอุตส่าห์มา แต๊งกิ้วหลายๆ

แขกในงานมากันแล้ว กรี๊ดๆ ยังไม่พร้อมเลย (แขกเราแนวมากๆ โปรดสังเกต)


นี่คือนางแบบในโปสการ์ดของร้านเรา (ตัวจริง) โปรดอย่าคิดว่าเป็นอิฉันอีก แค่หุ่นก็แตกต่างแล้ว ฮิๆ


เครื่องดื่ม สำหรับขาย (สำหรับแจกก็มี) staff กินฟรีตลอดงาน

เวลา 18.00 น. แขกทยอยมาแล้ว แต่ยัง sound check ไม่เสร็จ งานยังไม่เริ่ม ไม่มีเวลาไปแต่งหน้าแต่งตัวแล้ว ลุยโลด


วางขายสินค้า ซื้อย้อนหลังได้นะค้า


ถ้าไม่ได้น้องๆ หมู่เฮาแย่แน่

เวลา 19.00 น. โดยประมาณ พิธีกรเริ่มพูดบนเวที ฟ้าเริ่มมืด ขอบคุณฟ้าฝนที่ไม่ตก ทั้งที่ก็มืดๆ ส่อเค้า (แล้วก็มาตกอีกวันถัดไป โชคดีสุดๆ) งานเริ่มต้นด้วยดนตรีเล่นเปิดโดยคุณแอร์ ฮกลกซิ่ว ซึ่งเรามาทราบภายหลังว่าเครื่องเสียงช่วงคุณแอร์เล่นไม่ค่อยดี ต้องขออภัยอย่างสูงค่ะ

ถัดมาเป็นการเปิดงาน โดยให้คุณนกฮูกชายไปนั่งบ่นกับพี่โหน่งบนเวที เสร็จแล้วสปอนเซอร์ก็จะขึ้นไปยกแก้วไชโย เป็นอันเปิดงาน
อ๊ะ....ยกแก้ว??? แก้วงั้นเหรอ??? เกิดคำถามทันทีว่า แล้วแก้วมันอันตรธานไปไหนหว่า
อ๊ะ เอ๊ะ โอ๊ะ ลืมอีกแล้วทั่นผู้ชม
จะยกแก้วพลาสติกก็ดูกะไร แก้วไวน์อยู่หนายยยยยย เราให้ม้าเร็วขี่มอเตอร์ไซค์ไปเอาที่บ้านทันที แต่ผลคือ มาไม่ทัน (แป่วๆ) สปอนเซอร์ทั้งหลายเลยได้แต่ยืนยิ้ม ถ่ายรูปกันไป .... ไม่เป็นไรเนาะ


ตัวอย่างงานที่ประูมูลค่ะคุณผู้ชม


มีผู้คนให้ความสนใจอุ่นหนาฝาคั่ง

เวลา 20.00 น. วง othello เล่น และหลังจากนั้นก็ตามติดด้วยการประมูลผลงานชิ้นแรก
เป็นเพราะว่าเป็นผลงานชิ้นแรก คนก็เลยยังไม่คึกคัก ยังไม่มีใครยกมือ สร้างความหวาดเสียวให้เราเป็นอย่างยิ่ง ว่าชิบหายละ ถ้าไม่มีคนประมูล น่ากลัวจะได้จ้างหน้าม้าเป็นแน่ พิธีกรของเราอาศัยช่วงชุลมุนเปลี่ยนเอางานชิ้นที่สองขึ้นมาก่อน ผลคือ ประมูลออกไปได้ในที่สุด (โล่งอกยิ่งนัก)
แต่ว่าน้องนานา (เจ้าของผลงานชิ้นแรก) อย่าน้อยใจไป เพราะพอเอามาวนใหม่รอบหลัง ก็ประมูลออกไปได้เหมือนกัน เย้ๆๆ แล้วก็หนุ่มๆ ในงานพากันปลื้มน้องนานาเป็นแถว บอกว่าน้องน่ารัก โฮะๆๆๆ (เหมือนที่น้องนิว (คู่กับบอยใหญ่ งานชิ้นที่ 10) เป็นขวัญใจป้าๆ เจีๆ ที่ยืนประมูลอยู่แถวหลัง -- ป.ล. ถ้าน้องบอยเล็ก (คู่พี่ฉึ่ง งานชิ้นที่4) มา ป้าก็คงจะกรี๊ดเหมือนกันมั้ง คิดว่านะ)

แล้วการประมูลก็ดำเนินต่อไป อย่างเมามันส์ (หรืออาจจะน่ากลัว หวาดเสียว หายใจไม่ทั่วท้อง และอาจน่าเบื่อสำหรับบางท่านไปบ้าง ต้องขออภัย)
ต้องขอขอบคุณผู้ประมูลทุกท่าน ที่ช่วยกันยกมือ บางคนได้งานกลับบ้านไปนอนกอด ดีใจด้วยน้า
แล้วก็ขอบคุณไปถึงฝรั่งคู่ผัวเมีย สองคู่นั้น ที่ถ้าไม่ได้พวกท่าน งานคงกร่อย เพราะมาเหมางานกลับไปคนละ สองสามชิ้น เริ่ดดดดด มากค่ะ

วงไอ้แค้นท์ เล่นวงสุดท้าย มีเสียงบอกว่าสนุกสนาน เล่นดี แล้วก็ประมูลรอบหลัง (เอ๊ะ ชั้นจำซีเควนซ์สลับกันหรือเปล่า ช่างมันเถอะ)
ประมูลรอบสองนี่ฮามาก คนที่อยู่ในงานคงจะเห็น เพราะว่ามีน้องคนหนึ่ง ยื่นป้ายประมูลผลงานของคุณอัพกับน้องชนานันท์ ด้วยเงิน 2550 บาท โอ้โห แตกตื่นกันทั้งงาน คือเอาจริงๆ ก็ไม่เชื่อหรอกนะ ก็เด็กอ่ะ แต่ว่าในมือเธอถือป้ายประมูลแบบที่ไปลงทะเบียนมาถึงจะได้ (ให้ลงทะเบียนก็เพราะกลัวคนมั่วนิ่มแบบนี้แหละ) ทุกคนก็งง ยิ่งน้องบอกว่า มาคนเดียว พ่อแม่ไม่มา ขายของอยู่ในวัด เท่านั้นแหละ คิดกันแค่ว่า จะทำไงดีหว่า แล้วแอ๊บก็วิ่งมาบอกว่า ป้ายเบอร์ 28 มันหายไป แต่ไม่มีใครลงทะเบียน...นั่นไง (มันคงหายตอนพีอาร์ประจำโต๊ะไปเข้าห้องน้ำ)
สุดท้าย พิธีกรเลยแถไปว่า ผู้ประมูลต้องอายุเกิน 15 ไม่งั้นต้องเอาผู้ปกครองมาด้วย....เฮ้อ เกือบไปเนาะ

รอดไปได้หวุดหวิด

แล้วงานทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปได้ ผลงานประมูลออกทุกชิ้น ในราคาที่น่าพอใจ
อ้อ ลืมบอกไปว่า ดีใจมากๆ ที่ได้เจอดีไซน์เนอร์หลายๆคน ทั้งคุณแป้น พี่ฉึ่ง น้องนานา น้องนิว คุณสาธิตา พี่กบ น้องชนานันท์ และคนอื่นๆ และได้พบกับความจริงหนึ่งที่ยังช๊อคไม่หาย 5555+

ประทับใจมาก สำหรับการจัดงานครั้งแรก เรายังไม่ต้องพูดเรื่องยอดขาย (แม้ว่าตื่นนอนมาจะรีบกดเครื่องคิดเลขทันทีก็เหอะ) งานที่เพิ่งจัดกันเองครั้งแรก ได้ขนาดนี้ก็ดีใจแล้ว สำหรับคนตัวเล็กๆ สองคนที่ค่อยๆ เตาะแตะทำกันมาทั้งหมด โดยมีพี่แอน คอยหนุนหลัง และถีบส่ง ให้งานอลังการได้ขนาดนี้
แล้วก็ได้น้องๆ ทุกคน คอยเป็นพละกำลัง ทำให้มันเสร็จ และสำเร็จ

ต้องขอขอบคุณผู้มีรายนามดังต่อไปนี้
น้องๆ ทีมงาน อันได้แก่ หนุ่ย นุก ชาตรี ทิวลี่ ต้น เนสและเพื่อน ที่มาประจำบูทเครื่องดื่ม
จ๋าและเพื่อน ที่มาประจำบูทพีอาร์ให้เรา
แอ๊บ และ ไต สตาฟ หลัก
โบโบ้และบอลสำหรับรถขนของมา (แต่แกไม่ยอมมาขนกลับ) พี่เอก พี่ฝ้าย พี่ช้าง ที่มาช่วยจัดของ ขนของวันแรก และทีมงานคอมพาสทุกคนที่มา
บอย ท้อป พี่ฉึ่ง พี่กบและญาติมิตร (สำหรับรถขนของกลับ และการแสดงสด) อีกทั้งพันธมิตรโฮะดีไซน์เนอร์ทุกท่าน (หนูเอ่ยชื่อไม่ครบแน่ๆ)
พี่แก้ว พี่บุ๋ม พี่หญิงเล็ก ปอม และใครอีกที่เราไม่ทันเห็น ที่มาช่วยขายของที่บูทนกฮูกให้เพราะดิชั้นต้องวิ่งไปมา เฝ้าร้านไม่ได้
อุ๋ม พี่ฝัน พี่ตาล ท้อป ตุ๊กติ๊ก คุณ...จากชาร์โคล ที่มาเปิดบูท ให้งานเราไม่เงียบเหงาจนเกินไป
สปอนเซอร์ทุกคนที่ให้เงิน
พี่โหน่ง ขอบคุณสำหรับเงินก้อนโต
และที่ขาดไม่ได้คือ พี่แอน พิธีกรที่สุดแสนจะโปรและลื่นไหลของเรา ผู้สามารถ switch ภาษาได้ราวกับเปิดปิดสวิตซ์ ทั้งไทย เมือง และอังกฤษ (คราวหน้าจะแถมฝรั่งเศสด้วย)
และขอบคุณแขกทุกคน สื่อมวลชนทุกคนที่มา ทั้งน้องๆในบล๊อค ดีไซน์เนอร์ เพื่อนฝูง ญาติโยม และท่านที่ผ่านไปมา ที่มีแก่ใจแวะเข้ามาดูงานปอยของเรา

ขอขอบคุณมากๆ ค่ะ (^^)

ป.ล. สุดท้าย อย่าลืมมาอุดหนุนกันอีกนะ ช่วยซื้อกันด้วย (ตอนนี้สองนกฮูกกำลังติดหนี้บานเบอะ ฮ่าๆๆ)

ถ้าอยากชมภาพบรรยากาศงานเพิ่ม ไปได้ดังลิงค์ต่อไปนี้นะคะ
คุณนกฮูก
Hodesigner
Tomazzu's Blog
คุณพี่เหมือนฝัน
โอเพ่นเชียงใหม่ (เป็นวีดีโอ)
คุณ GUGGAR
คุณเฉาก๊วย

และ ป.ล. อีกครั้ง ยังมีภาพอีกหลายกล้อง แล้วจะทยอยเอามาเพิ่มนะคะ