ニャン太の世界　NyanTa no Sekai

สมมุติว่ามนุึษย์เรามีอายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 60 ปี

เรามีเวลาทั้งหมดในหนึ่งชีวิต คือ 365 วัน คูณ 60 ปี เท่ากับ 21900 วัน
นับเป็น 525600 ชั่วโมง

เราใช้เวลาตั้งแต่ 6 ขวบ (โดยประมาณ) ถึง 18 ปี ในการไปโรงเรียน เป็นเวลา 12 ปี
เฉลี่ยวันละ 8 ชั่วโมง (หักช่วงพักลางวันออก ซึ่งเป็นเวลาที่เราได้พักผ่อนและทำอะไรที่อยากทำ)
รวมแล้ว เราใช้เวลาในการไปโรงเรียนทั้งหมด 35040 ชั่วโมง
ซึ่งก่อนหน้านี่เราเสียเวลาไปกับการเป็นเด็กทารก แบเบาะ อ้อแอ้ พูดไม่ได้ คิด ทำอะไรเองไม่ได้
ไปทั้งหมด 6 ปี นับเป็น 52560 ชั่วโมง

เราใช้เวลาเรียนมหาวิทยาลัยอีก 4 ปี รวมการเข้าชั้นเรียนและอ่านหนังสือเฉลี่ยวันละ 10 ชม. คิดเป็น 14600 ชั่วโมง

ระยะเวลาที่เราเป็นนักเรียน เราใช้เวลานอนแต่ละวันประมาณวันละ 7 ชั่วโมง คิดเป็น
7 คูณ จำนวนวัน (12x365=4380) เท่ากับ 30660 ชั่วโมง....นี่คือเวลาที่เราใช้หมดไปกับการนอน

ช่วงเรียนมหาวิทยาลัย บางคนนอนมาก บางคนนอนน้อย บางคนนอนกลางวัน บางคนนอนดึกมาก และตื่นสายมาก
คิดเฉลี่ยแล้วนักศึกษามหาวิทยาลัยนอนวันละ 6 ชั่วโมง
ใช้เวลานอนทั้งหมด 6 x (4x365) = 5840 ชั่วโมง

สมมุติว่าคนเรานอนกลางวันกันทุกวันหยุด วันละ 2 ชั่วโมง
เฉลี่ยแล้วต่อปี จะมีวันหยุดประมาณปีละ 100 วัน (เสาร์ อาทิตย์ รวมวันหยุดนักขัตฤกษ์โดยประมาณ)
ใช้เวลานอนกลางวันทั้งหมด คิดตั้งแต่อายุ 22 ถึง 60 เป็นเวลา 38 ปี (นอนก่อนหน้านี้ยังไม่ได้นับ)
รวมนอนทั้งหมด 7600 ชั่วโมง (หรือประมาณ 316.66 วัน...เกือบปี!!!)

ถ้าตั้งแต่อายุ 22 ถึง 60 ปี เฉลี่ยการนอนแต่ละคืน คืนละ 7 ชั่วโมง
จะใช้เวลานอนทั้งหมด 97090 ชั่วโมง (หรือ 4045.41 วัน หรือประมาณ 11 ปี)

สรุปโดยย่อ เวลาทั้งชีวิตของเรา 525600 ชั่วโมง
ใช้ในช่วงทารก 52560 ชั่วโมง
ใช้ไปโรงเรียน 35040 ชั่วโมง
ใช้ในการนอนระหว่างวัยเรียน 30660 ชั่วโมง
ใช้ไปมหาวิทยาลัย 14600 ชั่วโมง
นอนระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยอีก 5840 ชั่วโมง
ซึ่งหลังเรียนจบ ทุกคนจะเหลือเวลาทั้งหมด 386900 ชั่วโมง

หักเวลานอนตอนกลางคืน 97090 ชั่วโมง เหลือ 289810 ชั่วโมง
หักการนอนกลางวันในวันหยุด (หลังเรียนจบ) 7600 ชั่วโมง ออกไป จะเหลือ 282210 ชั่วโมง

หรือถ้าคิดเฉพาะเวลานอน รวมกับช่วงแบเบาะ เราเสียเวลาไปทั้งหมด 193750 ชั่วโมง
คิดเป็น 36.86% ของเวลาทั้งชีวิต!!!

และอีกแค่สองแสนกว่าชั่วโมงเท่านั้น คือเวลาที่เหลือที่ชีวิตเราจะทำอะไรได้
คิดแล้วก็แค่ประมาณ 11758.75 วัน หรือ 32.21 ปีเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่า อายุขัยของเราหายไปกับการนอนถึง 6 ปี!!!!!!!!!!!

แล้วอย่างนี้ยังจะนอนกินบ้านกินเมืองกันอีกหรือ?
Let's wake up
ตื่นได้แล้ว ไปทำอะไรที่มีประโยชน์กันเถอะ

(ป.ล. หนึ่ง มาเข้าชมรมต่อต้านการนอนกลางวันกันดีกว่า)
(ป.ล. สอง ขออภัยหากคิดเลขผิด)

(ป.ล. สาม แก้ไขเพิ่มเติม เพิ่งเห็นว่าคิดเลขผิดค่ะ เพราะช่วง 22 ปีแรก หักลบออกแต่เวลาไปเรียนกับเวลานอน แต่จริงๆ ยังมีเวลาต่อวันเหลืออีกประมาณ 8-9 ชั่วโมง และลืมเอาไปลบกับเวลาทั้งหมด...ซึ่งนั่นแปลว่า สองแสนกว่าชั่วโมงที่บอกว่าเหลือนั้นยังต้องลบออกอีก โอ้...เย ใครคิดเลขเก่ง ก็คิดแทนทีนะคะ)