สวัสดีค่ะ

สำหรับคนที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว ปิดหน้านี้ได้ค่ะ
สำหรับคนที่เพิ่งผ่านเข้ามา หากคุณพอมีเวลา ขอจงสละเวลาอ่าน ทำความรู้จักกับเบื้องลึก เบื้องหลัง กมลสันดานของดิฉันก่อน แล้วค่อยไปเพลิดเพลินเจริญใจกับเรื่องอื่นๆ นะคะ


หมวดหมู่ประเภทของบล๊อค: ชีวิตส่วนตัว เรื่องส่วนตัว ทัศนคติส่วนตัว การบ่น เบื่อ ระบาย อวด และด่า
อายุบล๊อค: ราวสองปีโดยประมาณ
ความหมายของชื่อ: Nyanta อ่านว่า เนียนตะ เป็นการเขียนภาษาญี่ปุ่นแบบโรมันจิ เป็นชื่อแมวของผู้ชายที่ชอบ

ข้อมูลเจ้าของบล๊อค
เพศ: หญิง
อายุ
: เกิดปี พ.ศ. 2524 ค่ะ
ภูมิลำเนา
: คนเชียงใหม่โดยกำเนิด และนับย้อนไปได้สามชั่วอายุคน
การศึกษา
:
- ประถมศึกษา
: โรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในหน่วยงานของรัฐบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่
- มัธยมศึกษาตอนต้น
: โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในหน่วยงานของรัฐบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่
- มัธยมศึกษาตอนปลาย
: โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในหน่วยงานของรัฐบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่
- อุดมศึกษา
: มหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่
- บัณฑิตศึกษา
: มหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่

อาชีพปัจจุบัน
- พนักงานบริษัทเอกชน ตำแหน่ง Photo Finder เอกอาหาร สายผักกาดขาวและกะหล่ำดอก
- รับจ้างยืนพูดหน้าห้อง ที่มหาวิทยาลัยสองแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
- รับจ้างพิมพ์งาน จากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ ไม่สามารถระบุนายจ้างได้เพราะมีผลทางการตลาด
- รับจ้างทำบัญชีให้ร้านเสื้อยืดขนาดเล็กที่สุดของเชียงใหม่
- รับทำทุกอย่างที่ได้เงิน และไม่ผิดศีลธรรมและวัฒนธรรมอันดีงาม

อุปนิสัยส่วนตัว
- ไม่ยิ้มพร่ำเพรื่อ เพราะการแสดง facial expression ใดๆ จะทำให้หน้าเหี่ยว
- ไม่พูดกับคนไม่รู้จัก ถ้าไม่จำเป็นต้องพูด (คำว่าจำเป็น หมายถึง หากเราไม่ทำ จะทำให้ตัวเราเดือดร้อน ในทางใดทางหนึ่ง)
- พูดกับคนรู้จักได้ตลอดเวลาไม่หยุด
- นินทาคนในระยะใกล้ด้วยเสียงที่ดัง แต่คิดว่าเบาแล้ว และคนคนนั้นมักจะได้ยินเสมอ
- มีความเจ้าระเบียบและจู้จี้จุกจิกสูง ของทุกชิ้นในห้องถ้าเคลื่อนไปจะรู้ได้ แม้จะเคลื่อนไปเพียง 1 มิลลิเมตร แต่ทำความสะอาดห้องเป็นไตรมาส
- มีความสนใจในเสื้อผ้า เครื่องประดับ เครื่องสำอาง เยี่ยงอิสตรีทั่วไป
- ไม่เล่นกีฬาทุกชนิด
- มีน้ำหนักเกินมาตรฐาน
- ไม่ชอบท่องเที่ยวผจญภัย ไม่ชอบอะไรที่คาดเดาไม่ได้ ทุกอย่างต้องมีการวางแผนไว้แล้วอย่างรัดกุม ไม่ชอบการเที่ยวแบบ backpack การเดินทางทุกครั้งจะต้องมี schedule ที่ชัดเจน แน่นอน มีการจองที่พัก ตั๋วรถโดยสาร วางแผนแล้วอย่างดี และหากเกิดข้อผิดพลาดจะรู้สึกว่าเป็นความผิดอันใหญ่หลวง ชนิดที่ให้อภัยไม่ได้
- ข้อแม้ในการพักค้างอ้างแรมที่อื่นมีเพียง "ที่พักสะดวก ห้องน้ำสะอาด" (แปลว่า ห้องน้ำในตัว นอนแยกเป็นสัดส่วน และไร้แมลงสาบ)
- กังวลเรื่องรอยตีนกาและฝ้ากระ
- เชิดชูระบบ monogamy
- ใช้เหตุผลในเรื่องที่ควรใช้อารมณ์ และใช้อารมณ์ในเรื่องที่ควรใช้เหตุผล
- ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่ใช่เพราะคิดว่านั่นเป็นสิ่งไม่พึงกระทำ แต่เพียงแค่มันไม่อร่อย
- ไม่เคยเต้น เพราะทำให้เสียอิมเมจ จะเต้นต่อเมื่อมี step แน่นอน เช่น เต้นลีลาศ เท่านั้น
- ไม่ใส่กางเกงวอร์ม หรือเครื่องแต่งกายแนว sporty
- ไม่มีรองเท้าผ้าใบ (หรือแค่เคยมี แต่ไม่ใส่)
- ใส่แต่รองเท้าแตะคีบ
- แต่งตัวจัด แต่งหน้าแรง คอนเซปคือ ไม่เหมือนงิ้วจะไม่ออกจากบ้าน
- ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีผู้ชายมาจีบ (ยกเว้นคนปัจจุบัน)
- พูดจามะนาวไม่มีน้ำ ถามคำตอบคำ
- เอาใจใครไม่เป็น
- อวดฉลาด ชอบเถียง
- สโลแกนคือ "ตายเสียดีกว่าเสียเกียรติ"

 ข้อมูลสำหรับประกอบการพิจารณา
- เป็นลูกสาวคนเดียว
- เป็นลูกคนสุดท้อง
- อยากได้อะไร 80% มักได้เสมอ
- ไม่ได้เป็นคนดี จิตใจไม่ได้สะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่ได้เป็นแม่พระ
- ถ้ามีหมากับขอทานผ่านมา จะเอาข้าวให้หมา แล้วไล่ขอทานไป ชิ้วๆ
- ฐานะทางบ้านไม่รวยแต่ไม่จน พ่อแม่สอนมาว่า ถ้าอยากได้อะไรห้ามขอคนอื่น บ้านเราก็มีเงินซื้อ

หากอ่านมาถึงตรงนี้แล้ว คุณมีทางเลือกสองทาง
1. คุณยอมรับฉันได้ และคิดว่าเป็นเรื่องปรกติในความแตกต่างของคน ขอเชิญคุณอ่านเรื่องอื่นๆ ได้ และยินดีที่จะรู้จักกันหากมีโอกาส
2. คุณรับไม่ได้ คุณมองว่าฉันโรคจิต ประสาท
ฉันมีคำแนะนำดังนี้ คือ "ปิดหน้าต่างนี้ซะ แล้วหาใครซักคนมานินทาฉัน มันช่วยได้"

สำหรับคนที่เกลียดฉันแต่แรกเห็น ฉันขอบคุณ
ฉันชอบมาก ที่มีคนไม่ชอบขี้หน้าแต่แรก แล้วมาสำนึกได้ทีหลัง ฉันจะสะใจมาก
ฉันจะหัวเราะใส่หน้า แล้วจะพูดว่าสมน้ำหน้าที่คิดผิดไป เหมือนที่ได้ทำมาแล้วตลอดชีวิต
และฉันจะยิ่งสะใจ ถ้าคนที่เขาคิดว่าดีนักดีหนาแต่ทีแรก กลายเป็นคนที่ "ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นแบบนั้น" (ฮึๆ)


กับคนบางประเภท แค่ฉันหายใจก็ผิดแล้ว
ปากบอกว่าไม่ชอบฉัน แต่รู้ทุกอย่างว่าฉันเปลี่ยนกระเป๋าถือ ทำสีผมใหม่ แต่งตัวด้วยชุดอะไร ทาเล็บสีอะไร
ขนาดไม่ชอบ ยังสังเกตขนาดนี้ ถ้าชอบ คงรู้ว่าฉันมีรูขุมขนกี่รู กระมัง

กับคนที่ไม่ได้ให้เงินฉันใช้ ไม่ได้ให้ข้าวฉันกิน ไม่ได้เป็นคนที่ฉันรัก ไม่ได้รักฉัน
ฉันไม่แคร์


แต่ถ้าพร้อมจะค่อยๆ รู้จักกันไป ฉันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ
เอาล่ะ พร้อมจะอ่านบล๊อคของฉันรึยัง?